Naamwoord

Een bijvoeglijk naamwoord wordt in het Nederlands altijd vóór het naamwoord waar het betrekking op heeft (meestal een zelfstandig naamwoord of eigennaam) geplaatst.

Als een zelfstandig naamwoord nu wordt voorafgegaan door een bijvoeglijk naamwoord, dan wordt dat bijvoeglijk naamwoord in een aantal gevallen verbogen: er komt een -e achter.

Het verschil tussen de zinnen ligt er dan aan of er een bijwoord in de zin staat (niet verbogen, geeft informatie over een bijvoeglijk naamwoord) of een bijvoeglijk naamwoord (kan verbogen zijn, geeft informatie over een zelfstandig naamwoord).

We moeten van de cultuur van het bijvoeglijk naamwoord overgaan naar de cultuur van het zelfstandig naamwoord: ieder van ons is een persoon, een mens, van gelijke waarde.

Als het syntactische hoofd van een naamwoordgroep een bijvoeglijk naamwoord is, dan is dit bijvoeglijk naamwoord zelfstandig gebruikt, bijvoorbeeld: Hij geeft niets aan de berooiden.

Céilí als een zelfstandig naamwoord verschilt van het bijvoeglijk naamwoord céilí.

Het bijvoeglijk naamwoord komt achter het zelfstandig naamwoord.

Het woord "bahai" wordt gebruikt als een bijvoeglijk naamwoord dat verwijst naar het bahai-geloof of als zelfstandig naamwoord voor een volgeling van Bahá'u'lláh.

In een aantal talen worden namen vervoegd als een bijvoeglijk naamwoord of een zelfstandig naamwoord.

Zo kan plastic tas worden geanalyseerd als een woordgroep bestaande uit een onverbogen stoffelijk bijvoeglijk naamwoord en een zelfstandig naamwoord (zoals gouden ring), maar ook als een enkel woord (zoals schooltas).

De afleiding van 'be-' met bijvoeglijk naamwoord bestaat zeker niet meer, maar mensen herkennen wel het patroon be+bijvoeglijk naamwoord.

De taalkundige versmelting van het bijvoeglijk naamwoord met het onderwerp, namelijk de groep of het individu, reduceert deze tot enkel het bijvoeglijk naamwoord: het onderwerp wórdt zijn eigenschap of kenmerk.

Het bestaat uit het bijvoeglijk naamwoord, of meer de bijvoeglijke bijzin, 'government issue’ (door de regering uitgereikt), plus 'Joe’, een eigennaam die hier verandert in een zelfstandig naamwoord.

In het eerste voorbeeld is 'intelligent' een bijvoeglijk naamwoord, in het tweede voorbeeld is 'intelligentie' een zelfstandig naamwoord.

Normaal gesproken voegen we aan een bijvoeglijk naamwoord een -e toe als we het bijvoeglijk naamwoord willen verbuigen.

Wanneer je te maken hebt met een zelfstandig naamwoord waarvoor je een lidwoord wilt plaatsen, moet je eerst weten of het betreffende zelfstandig naamwoord mannelijk of vrouwelijk te noemen is en verder of het een enkelvoud of meervoud betreft.

Verder bepalen geslacht (mannelijk en vrouwelijk) en getal (enkelvoud en meervoud) van het zelfstandig naamwoord in het Hindi de uitgang van het bijbehorende bijvoeglijke naamwoord en in veel gevallen ook van het vervoegde werkwoord.

Het zelfstandig naamwoord Politicus en het bijvoeglijk naamwoord eerlijkheid zijn een oximoron.

Nederlandstaligen beseffen zelf nauwelijks dat bij een onzijdig bijvoeglijk naamwoord na het onbepaalde lidwoord geen "e" komt na het bijvoeglijk naamwoord.

Bijvoeglijk naamwoord Het bijvoeglijk naamwoord verandert niet van vorm.