Ongedoopt

En zo kwam Dehue bij dit verborgen ritueel, dat pas in 2007 werd afgezworen met een Roomse verklaring dat er voor ongedoopt gestorven kinderen misschien toch een paadje naar de hemel was.

Deze kinderen waren immers ongedoopt en - hoewel zonder persoonlijke zonde of schuld; wegens de oerzonde alleen - gedoemd om permanent in het "limbus infantium" te verblijven.

Het echtpaar zou zeven kinderen krijgen waarvan het eerste in 1888 ongedoopt overleed.

Het ongedoopt laten van kinderen werd bekend, de samenleving dreigde uiteen te vallen.

Ongedoopt gestorven kinderen worden tegenwoordig door de Rooms-Katholieke Kerk met veel respect begraven en er wordt voorafgaand ook een uitvaartmis opgedragen voor hun zielenrust.

En er werd gebeden voor alle kinderen, gedoopt of ongedoopt, dat zij in een vreedzame wereld mogen opgroeien tot goede mensen.

De boerenschuur is ongedoopt tot Petit Galerie Atelier “Drokje” en bevindt zich aan de Kupersweg 2x te Wierden.

De vader wordt bang dat zijn dochtertje ongedoopt zal sterven en roept: "ik wou dat de jongens allemaal in raven veranderen".

Deze ode vertelt van een kind dat ongedoopt overlijdt en op voorspraak van Onze Lieve Vrouwe in 't Zand weer tot leven wordt gewekt.

Het is een kindermonument ter gedachtenis aan de ongedoopt gestorven kinderen.

In 1641 krijgen ze een derde kind dat na enkele dagen ongedoopt overlijdt.