Opwekkingsbeweging

Dit was een Nederlandse variant van een piëtistische opwekkingsbeweging, die ook in het en Engeland invloedrijk was.

De opwekkingsbeweging en de discussies duurden voort tot 1752.

In de 19e eeuw ontstond er in delen van Europa een nieuwe opleving van het piëtisme, die wordt aangeduid als de Erweckungsbewegung (opwekkingsbeweging).

In de context van religie wordt met het Réveil een godsdienstige opwekkingsbeweging bedoeld die in het begin van de negentiende eeuw in meerdere Europese landen van invloed was binnen de kerken.

Ook onderscheidde Da Costa zich als voorman van het Réveil, een protestantse opwekkingsbeweging in het negentiende-eeuwse Nederland.

Dat had te maken met de aantrekkingskracht van een opwekkingsbeweging die uitging van de ‘Maranatha-beweging’.

Gossner behoorde rond 1800 tot de mystieke opwekkingsbeweging binnen de rooms-katholieke kerk.

Zij was aangeraakt door de binnenkerkelijke opwekkingsbeweging, die in Denemarken de "Indre Mission" wordt genoemd.

Maar het lijdt geen twijfel, of de beweging is te zien als een gereformeerde opwekkingsbeweging, een soort kerkelijke tegenrevolutie, zoals Golverdingen formuleert.

De Vergadering van Gelovigen is ontstaan uit een opwekkingsbeweging in het Engelse Plymouth, in 1827-1828. De leden waren ontevreden over de gevoelde lauwheid in de staatskerk.

Want de God van de opwekkingsbeweging had niet veel op met massa's die geleid werden door een machtsbelust bestuur; Hij stond oog in oog met ieder individu.

De opwekkingsbeweging had grote invloed op het kerkelijk leven.

De kerkhistoricus Matthias Benad uit Bielefeld verklaart: So heeft Kuhlo al in 1932 ter gelegenheid van de presidentsverkiezingen Hitler binnen de opwekkingsbeweging presenteert.

Kuypers verdedigde echter de opwekkingsbeweging door te verwijzen naar de geestelijke opleving die volgens hem in de gemeente had plaats gehad, ook al was hij zelf minder gelukkig met de onrust in de kerkdiensten.