Opwekkingsbewegingen

Het baptisme heeft zijn wortels in de Reformatie en de opwekkingsbewegingen.

De Dissenters scheidden zich in 1834 af, opwekkingsbewegingen als het reveil waaiden over uit het buitenland, en Abraham Kuyper oordeelde dat de heersende elite de waarheid had verloren.

Mensen als Jonathan Edwards en George Whitefield berichten in hun verslagen over de opwekkingsbewegingen over jongeren en kinderen die overgaan tot gebed, berouw en levensheiliging.

Minder bekend is dat het feminisme daarnaast ook geworteld is in de evangelische opwekkingsbewegingen van de 18e en 19e eeuw.

Het gonsde in het joodse land dan ook van opwekkingsbewegingen en opstandige groepen, die met meer of minder geweld hun verwachtingen nastreefden.

Het is ontstaan uit de opwekkingsbewegingen binnen het Amerikaanse en Engelse protestantisme in de 18e en 19e eeuw.

Herder werd daarom in de nationale opwekkingsbewegingen van de kleinere Slavische volken vereerd als 'vader der Slaven'.