Orbiter

Orbiter Processing Facility 1 en 2 zijn met elkaar verbonden met een lage hal tussen hen in, terwijl Orbiter Processing Facility 3 aan de overkant van de straat gevestigd is.

De term orbiter wordt bij heel wat ruimtemissies gebruikt: * De Spaceshuttles is, waarbij de orbiter de vorm heeft van een vliegtuig.

De orbiter was toen zo’n 124 kilometer van het maanoppervlak verwijderd.

Deze orbiter doet onderzoek naar spoorgassen (gassen die minder dan 1 procent van de Martiaanse atmosfeer uitmaken) en de focus ligt daarbij op methaan: een gas dat zowel door biologische als niet-biologische processen gegenereerd kan worden.

En anders de wel, de Europese orbiter die tevens naar Venus zal afreizen om de geheimen over deze nog altijd raadselachtige en onleefbare planeet te onthullen.

Het heeft bijvoorbeeld recent een foto gemaakt van het ijs op die planeet, dankzij de High Resolution imaging Experiment (HiRISE) aan boord van de satelliet Mars Reconnaissance Orbiter.

Tussen 11 en 15 juli 2009 maakte de onbemande Amerikaanse maanverkenner Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) foto's van de landingsplaatsen.

Zo is het onder meer de bedoeling dat de orbiter na gaat welke grondstoffen (zoals water, helium-3 en aluminium) waar op de maan te vinden zijn.

De Europese Solar Orbiter houdt de zon ook goed in de gaten.

De raket zorgt dat de materialen in de baan rondom Mars komen en de Mars Return Orbiter-satelliet zal ze richting aarde helpen.

De Solar Orbiter, die zich momenteel tussen de aarde en de zon in bevindt, heeft zo’n coronale massa-ejectie niet gezien.

De Solar Orbiter is nu ruim twee jaar op reis door het heelal.

De Solar Orbiter – ontworpen om de zon en omgeving daarvan nader te onderzoeken – kreeg de volle laag!

Een beeld dat is gemaakt door geavanceerde camera's op de Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) van de NASA toont de door de meteorietinslag gevormde krater op Mars.

En dan ook nog de Sample Fetch Rover (in het midden) en de Earth Return Orbiter (rechtsboven).

Het onbemande ruimtevaartuig Solar Orbiter heeft zaterdag op zijn al ruim twee jaar durende reis door het heelal het punt bereikt dat het dichtst bij de zon is.

Het ruimtescheepje Solar Orbiter heeft opnames gemaakt van een enorme sliert materie die uit het zonneoppervlak steekt.

Hetzelfde geldt voor de Earth Return Orbiter die tegen het einde van dit decennium in een baan om Mars moet draaien.

Hoewel de Solar Orbiter er dus weinig hinder van ondervond, kan zo’n door de zon geproduceerde plasmawolk wel verstrekkende gevolgen hebben voor de planeten rond de zon, zoals bijvoorbeeld de aarde.

Of het dan lastiger wordt om met een orbiter leven op Enceladus te ontdekken?