Osteoderm

Bij de ledematen is er een ronde gekielde osteoderm halverwege het opperarmbeen aangetroffen en een lage ronde osteoderm op de zijkant van de elleboog, bij de ellepijp.

Deze betreffen de specimina UBB VP 63: een osteoderm; UBB VP 4: een osteoderm; UBB VP 27: de onderkant van een linkerdijbeen; UBB VP 63: een ruggenwervel; en VP Z-1: een ruggenwervel.

Ook wilde het team bestuderen in hoeverre het osteoderm (een harde, benige insluiting in de huid onder de vorm van een schub) tijdens gewelddadige ontmoetingen voldoende bescherming biedt.

Aan de achterste zijkant bevindt zich een plaatvormige verruwing die door de beschrijvers gezien wordt als het een uitgroei van het bot, niet als een osteoderm.

Bij ankylosauriërs vormen osteodermen en mogelijke stekels echter altijd één geheel en de putjes zijn in feite verankeringen voor de hoornschacht van de osteoderm.

Bij het oog bevindt zich aan de voorkant van de bovenrand een osteoderm die in zijaanzicht de kromming van de oogkas volgt maar in bovenaanzicht ruitvormig uitsteekt.

Bij Huayangosaurus is te zien wat de oorsprong is van de schouderstekel die bepaalde stegosauriden ook nog hebben: het is de gemodificeerde voorste osteoderm van de flankrij.

De achterpoot draagt een grote gekielde osteoderm op de achterkant van de kuit.

De osteoderm kan wel, gedeeltelijk of geheel niet vastgegroeid zijn met de beenband.

De squamosale hoorn vormt de uiterste osteoderm op de achterhoek van de schedel.

Deze osteoderm is zeer groot en recht en steekt schuin naar achteren en boven uit, met een kleine buiging naar beneden.

Er is eigenlijk nauwelijks aan te zien dat er een osteoderm op gelegen heeft, hoewel de aanwezigheid daarvan wel aangenomen wordt.

Het is wel verondersteld dat daar de snijrand van de volgende osteoderm in paste wat een soort knipbeweging mogelijk gemaakt zou hebben.

Langs de onderrand van de onderkaak loopt een langwerpige maar hoge osteoderm.

Nog lager heeft de basis van de neergaande tak van het postorbitale een verruwing die Norman ziet als een aparte osteoderm.

Richting de voorkant van de kop overgroeit de basis van deze osteoderm het bot van de zijrand.

Van het werkelijke verdere lichaamspantser is weinig bekend behalve wat stukken osteoderm waarvan de indeling onduidelijk is.

Verwarrend is dat hij het ook als een osteoderm aanduidt.

De punt van die kiel ligt iets naar achteren wat de osteoderm het profiel geeft van een haaienvin.

Deze "p0"- osteoderm is klein en laag; ook de overige zeven osteodermen per wandbeenrand, de epipariatalia p1 tot p7, hebben een de vorm van een lage halvemaan.