Osteodermen

Op de nekbasis ligt een zware en brede halsberg die opgebouwd is uit twee grote platen met grote bolle maar vlakke osteodermen erop aan weerszijde van de middenlijn en twee bolle platen met laag gekielde osteodermen aan de zijkanten.

Daar was te zien dat er een bovenste rij was van grotere ovale gekielde osteodermen en een rij aan de onderste zijkant van kleinere osteodermen, beide rijen gescheiden door vlakke plaatjes.

Achter de kop bevindt zich een halsberg, hier bestaande uit een halve beenring met daarop vijf osteodermen: een in het midden en twee aan iedere zijkant.

Al deze kenmerken zijn die van de schedel waarvan de afdrukken van de bedekkende osteodermen te zien zijn, die een ruw beeld geven van de onderliggende schedelbeenderen die op zichzelf niet als afdruk of afgietsel aanwezig zijn.

Al eerder werden ceratopide hoorns uit Mexico abusievelijk voor nodosauride osteodermen aangezien.

Alle thyreoforen hebben vermoedelijk grotere osteodermen op de romp; dat ze bij het holotype ontbreken, lijkt voort te komen uit het beperkte karakter van de vondst.

Beennaden met de wandbeenderen laten echter zien dat het om de zijdelings en naadloos met elkaar vergroeide osteodermen gaat.

Behalve de drie hoofdstekels zijn op het steenblok verschillende andere osteodermen zichtbaar.

Bepaalde osteodermen van de romp zijn min of meer haaientandvormig en stonden vermoedelijk op de zijkant.

Bij ankylosauriërs vormen osteodermen en mogelijke stekels echter altijd één geheel en de putjes zijn in feite verankeringen voor de hoornschacht van de osteoderm.

Bij de meer achterste osteodermen is de bedekking onvolledig en dat laat zien dat de oppervlaktestructuur van de hoornschacht niet overeenkomt met die van het bot want dat is veel gladder.

Bij de osteodermen lag de zaak ingewikkelder.

Daar wijst namelijk de bouw van de osteodermen boven de nek op.

De borstbeenderen zijn zwaar verbeend — ze zijn zelfs aangezien voor osteodermen op de onderkant — en articuleren met vier of vijf paar ribben.

De meeste osteodermen bevinden zich op de romp en worden dus kennelijk gevormd als echte huidverbeningen.

De osteodermen hebben de vorm van een ovaal met een lengte tot vijfentwintig centimeter.

De osteodermen op de rug zijn plaatvormig en staan in symmetrische paren.

De osteodermen van de knots zijn bovenaan dichter naar elkaar toegegroeid; onderaan is er een hiaat op de middenlijn.

De osteodermen van de nek en rug hebben lage kielen op de bovenzijden, asymmetrisch aan de zijkant gelegen.

De osteodermen van Saltasaurus zijn onder te verdelen in twee typen.