Oudvaders

De term oudvaders, ook wel ‘oude schrijvers’ genoemd, is een specifiek begrip uit de geschiedenis van het Nederlandse protestantisme.

Zo kwamen deze oudvaders tot een ruim aanbod van genade tot alle hoorders, zonder onderscheid.

Zie bijvoorbeeld de enkele verwijzing naar Johannes Calvijns catechismus (1536) op de website oudvaders.

Ook inhoudelijk is het een zeer gevarieerd gezelschap: van evangelische christenen die met een groepje in hun huis bij elkaar komen tot klassieke thuislezer die enkel 'oudvaders' lezen, theologen uit de zeventiende en achttiende eeuw.

Oudvaders helder over pedagogische tik - Opinie - RD.

Vaak put men niet zelf Gods waarheid uit de Bijbel, maar doet dat via oudvaders, dominees, enz. Het individuele kerklid leest gewoonlijk dagboekjes, verhalen van dominees etc., maar weinig de Bijbel zelf.

Vele oudvaders verwachtten de bekering van de joden en daardoor en daarna de komst van een grote bloeitijd van de kerk, over heel de wereld.

Over de keus voor oudvaders: „Het is een voornaam punt om een vaste lijn te hebben in de preken die je leest.

We lazen samen oudvaders.

In deze gemeente worden preken gelezen van de 'Schotse oudvaders' en preken voornamelijk voorgangers uit de Hersteld Hervormde Kerk.

In deze gemeente worden preken gelezen bij voorkeur van 'Schotse oudvaders'.