Paratype

Dit specimen is het oude paratype van Zigongosaurus fuxiensis.

Het bekken van het holotype is ongeveer 150 mm lang, dat van het paratype 127 mm.

Het paratype moet dus een kleine vijftien meter lang zijn.

Het tweede tot en met vijfde kenmerk is ook aanwezig bij het paratype, een bewijs dat dit inderdaad tot Dreadnoughtus behoort.

Op basis van het holotype en het paratype beschreef Helmut Sick in 1960 het typesoort Merulaxis stresemanni.

Het predentarium van het paratype vormt daarvan de onderste tegenhanger.

Als paratype werd specimen CV 210 aangewezen, een heiligbeen.

Dierkunde In dierkunde is een paratype elk specimen of deel van een typereeks anders dan het holotype.

Drie jaar later werd het paratype verzameld.

Een tweede specimen werd als paratype aangewezen: LH V0008 bestaande uit een heiligbeen met darmbeenderen.

Het eerst ontdekte exemplaar werd door de beschrijvers ook aan Huaxiagnathus toegewezen als paratype NGMC 98-5-003.

Het is niet het formele paratype maar wel aan de soort toegewezen.

Het paratype AMNH 587, is een hand in de dezelfde groeve gevonden die al in 1903 door Henry Fairfield Osborn aan Ornitholestes was toegewezen.

Het paratype is specimen IVPP V818, een schedeldak.

Het paratype is ZDM T6002, een tweede skelet met schedel dat echter veel onvollediger is.

In 2010 schatte Gregory S. Paul de lengte van het paratype op tweeënhalve meter, het gewicht op zestig kilogram.

Als paratype werd aangewezen specimen MACN CH 895, een fragmentarisch skelet zonder schedel van een individu dat iets groter is dan het holotype.

Daarnaast is als paratype NMB-1698-R toegewezen, een gedeeltelijk skelet, 13% groter per dimensie, dat bepaalde bij het holotype ontbrekende delen wel bezit, zodat het dier als geheel vrijwel volledig bekend is.

Een later gevonden skelet, het paratype MCSNB 3359, was veel vollediger maar miste de schedel en nek.

Een paratype werd op dezelfde berg op 1.800 meter gevonden.