Pterodactyloidea in een zin

Wil men het over die Pterosauria hebben die geen Pterodactyloidea zijn dan omschrijft men het gewoon als zodanig of gebruikt de term "basale" (ten opzichte van de Pterodactyloidea dan) pterosauriërs.

De beschrijvers wezen Prejanopterus toe aan de Pterodactyloidea.

De lengte van de vleugels wordt zo grotendeels, voor ongeveer twee derden, bepaald door de vleugelvinger, terwijl die bij de Pterodactyloidea juist typisch vrij kort is, 60% van de vleugellengte of minder, vergeleken met basale pterosauriërs.

De plaatsing van Kryptodrakon in de Pterodactyloidea hangt echter af van de definitie van die groep.

De Pterodactyloidea die wij kennen kenmerken zich door een aantal nieuwe eigenschappen die ze als groep van hun gemeenschappelijke voorouder geërfd kunnen hebben — hoewel sommige deelgroepen die weer verloren kunnen hebben.

Een basaal kenmerk van Istiodactylus is dat de gewrichten die de ravenbeksbeenderen met het borstbeen verbinden achter elkaar liggen in plaats van naast elkaar zoals bij andere Pterodactyloidea.

Ningchengopterus behoort zeker tot de Pterodactyloidea, maar een nadere bepaling is lastig omdat het zo'n jong dier betreft, dat bij het volgroeien nog heel andere kenmerken zou kunnen gaan vertonen.

Werden echter alle gegevens gebruikt dan bleek dat het het zustertaxon was van de Pterodactyloidea.

Bij de Pterodactyloidea zijn staart en vijfde teen juist sterk gereduceerd, in omvang afgenomen.

Wat de afkomst van de Pterodactyloidea is, blijft nog onzeker.

Aan de andere kant kunnen aan de Rhamphorhynchoidea geen eigenschappen worden toegekend die anders zijn dan die van de Pterosauria als geheel: ze zijn immers strikt negatief gedefinieerd (Pterosauria minus Pterodactyloidea).

Als de basale positie correct is, moet er sprake zijn van een aanzienlijke mate van convergente evolutie met de Pterodactyloidea.

Bij de afgeleide Pterodactyloidea vormen daarin de bovenkanten van de doornuitsteeksels een doorlopende hogergelegen supraneurale plaat met zijdelingse gewrichtsfacetten voor de schouderbladen.

Bij de Pterodactyloidea treedt vaak een reductie op: de tanden zijn beperkt tot het voorste stuk van de kaken of ontbreken zelfs geheel.

De benen zijn erg lang voor een lid van de Pterodactyloidea maar slank gebouwd.

De middenhandsbeenderen hebben ongeveer de helft van de lengte van het eerste kootje van de vleugelvinger, een verlenging die nooit eerder was waargenomen bij een pterosauriër die niet tot de Pterodactyloidea behoort.

De niet-verdikte zone aan de bovenkant is bij Kryptodrakon juist extremer afgeplat dan bij de Pterodactyloidea gebruikelijk en die afplatting houdt ook weer vrij plots op, zich beperkend tot het bovenste derde deel.

Eupterodactyloidea is de naam die gegeven is aan een bepaalde veronderstelde natuurlijke groep pterosauriërs binnen de Pterodactyloidea gebaseerd op een bepaald gedeeld nieuw kenmerk.

Fylogenie Hamipterus werd binnen de Pterodactyloidea in de Pteranodontoidea geplaatst.

Maar de verwantschap van de Pterodactyloidea is misleidend weergegeven omdat niet duidelijk wordt dat de directe zustergroep binnen de onnatuurlijke groep "Rhamphorhynchoidea" gezocht moet worden.