Pterodaustro in een zin

Dit deden ze met behulp van eerder verkregen vleugelmetingen van vier bekende embryo-fossielen van twee verschillende pterosauriër-soorten, namelijk Pterodaustro guinazui.

Bonaparte wees Pterodaustro in 1970 toe aan de Pterodactylidae; in 1971 vanwege de unieke bouw aan een eigen Pterodaustriidae maar dat is een begrip dat sinds de vroege jaren negentig niet meer gebruikt wordt.

Het meest opvallende kenmerk van Pterodaustro is de vorm van de schedel die tot 29 centimeter lang werd.

Het werd gevonden in de Lagercitoformatie, in de wand van een kreek die een oude meerafzetting doorsnijdt die men tegenwoordig het Loma del Pterodaustro noemt.

Het lijkt er dus op dat beide vormen identiek zijn en Puntanipterus een jonger synoniem is van Pterodaustro.

Als de huidige opvattingen over de positie van Pterodaustro in de evolutionaire stamboom correct zijn, is de lange staart geen behouden oorspronkelijk kenmerk, geërfd van meer basale pterosauriërs, maar een nieuwvorming.

Bakker heeft opgemerkt dat soorten als Pterodaustro die van oranje kreeftjes leefden, net als flamingo's door het opgenomen pigment roze gekleurd hadden kunnen zijn.

De onderzoekers concludeerden dat Pterodaustro nog sterker een "mesozoïsche flamingo" was dan eerder al gedacht.

Een afgietsel van een fossiel van Pterodaustro, met onderaan de langwerpige schedel Indertijd was het pas de tweede pterosauriër die uit Zuid-Amerika benoemd werd.

Ook het achterhoofd van Pterodaustro is tamelijk langgerekt en ligt vrij laag, voor het grootste deel beneden het middelpunt van de oogkas.

Bij Pterodaustro is een spiermaag met maagstenen vastgesteld die vermoedelijk gebruikt werd om de schaaldieren te vermalen waaruit het dieet van deze pterosauriër bestond.

Unwin definieerde de klade als: de groep bestaande uit de laatste gemeenschappelijke voorouder van Pterodactylus kochi en Pterodaustro guinazui en al zijn afstammelingen.

Van alle bekende ctenochasmatiden toont Pterodaustro de meest extreme aanpassingen aan deze levenswijze; de tanden van de andere soorten zijn kleiner in aantal en ook niet zo sterk gemodificeerd.