Reductor in een zin

Elektronendonor of reductor Elektronendonor of reductor is een chemische stof die in een chemische reactie ( redoxreactie ) elektronen kan afstaan.

Het is dus een elektrofiele reductor terwijl lithiumaluminiumhydride gezien kan worden als een nucleofiele reductor.

Het atoom dat een elektron opneemt is de oxidator en dat het atoom dat er eentje kwijt is is de reductor.

De reden hiervan kan zijn dat mierenzuur zelf een reductor is.

Deze kan worden uitgeschreven als de evenwichtsreactie tussen oxidatie en reductie, waarbij de k-waarden de reactiesnelheidscoëfficiënten voorstellen en de c-waarden de concentratie van ofwel de oxidator of reductor in de elektrolyt.

Sommige stoffen kunnen alleen reductors zijn zoals alkalimetalen en andere stoffen kunnen zowel als reductor en oxidator optreden er is in theorie echter maar 1 stof die alleen als oxidator op kan treden en dat is fluor.

Als het verschil tussen de 0,3 en -0,3 volt is, stelt zich een evenwicht in en als de elektrodepotentiaal van de oxidator 0,3 of meer volt lager is dan die van de reductor, stelt men dat de reactie niet verloopt.

De oxidator wordt gereduceerd, de reductor wordt geoxideerd.

Een redoxreactie wordt als aflopend beschouwd, als de elektrodepotentiaal van de oxidator 0,3 volt of meer hoger is dan die van de reductor.

Fosfine wordt ook gebruikt als doteermiddel in de halfgeleiderindustrie (onder andere van silicium ) en kan als reductor ingezet worden.

Hierdoor wordt het hydride (H - ) bij LAH makkelijk afgestaan en is het bijgevolg een sterkere reductor.

Oxaalzuur kan als reductor de chinonen weer omzetten naar de fenolen.

Veel analyses worden zodanig uitgevoerd dat via deze reactie het aantal mol oxidator of reductor bekend wordt.

Voor de reductie van carbonzuren wordt vrijwel altijd LAH gebruikt, maar aldehyden en ketonen kunnen ook door de mildere reductor natriumboorhydride worden gereduceerd.

Voor een chemische redox-reactie is een oxidator en een te verbranden stof nodig (reductor), doorgaans is de oxidator zuurstof uit de lucht maar omdat het zaakje afgesloten is moet die worden toegevoegd aan de propellant.

Dit kan gebeuren door reductie van benzofenon met zink in zwavelzuur of azijnzuur als reductor.

Door toevoegen van een reductor (elektronendonor), zoals natrium (reductieve dotering) krijgt de kunststof extra elektronen.

Een kleine hoeveelheid aluminiumchloride wordt toegevoegd als katalysator: : Wanneer koolstofmonoxide in overmaat wordt gebruikt (bij hoge druk), dan kan het zelf dienstdoen als reductor.

Er kunnen twee halfreacties opgesteld worden, namelijk het afstaan van elektronen door de reductor (oxidatie) en het opnemen van elektronen door de oxidator (reductie).

Het overschot aan reductor zal tot gevolg hebben dat ook makkelijk ioniseerbare metalen ( aardalkali- en alkalimetalen ) ook als metaal in de vlam aanwezig zijn.