Riten

Tijdens de laatste tientallen jaren is de uitvaartcultuur veel veranderd, tenminste in die streken waar het christelijke geloof met zijn vaste regels en riten de hoofdrol speelde.

De riten van de lente.

En ik vind de Rooms-Katholieke riten en een preek van een intelligente, integere pastor af en toe nog wel de moeite waard om naar de kerk te gaan.

Met een eerste en een tweede plaats gaat Dai Dai N’tab na twee van de vier riten over 500 meter aan de leiding in het tussenklassement.

Werd het gewenste effect niet bereikt, dan waren de riten niet juist uitgevoerd.

Wie benieuwd is naar meer internationale funeraire riten en gewoonten, het boek Rituelen en gewoonten in Europa – Geschiedenis van de Dood van Lucien de Cock (2006) telt ruim 500 pagina’s.

Er is een verbod op riten met fysiek contact.

Volgens een advocaat-generaal van het Europese Hof van Justitie moeten lidstaten „uitzonderingen voor religieuze riten respecteren” wat het verbod op onverdoofd slachten betreft.

Capoeira heeft haar wortels in soortgelijke spelen of riten die door de Afrikaanse slaven werden meegebracht.

De Jebusieten hebben de Egyptische riten (het Franse katholicisme) overgenomen, maar moeten onder David meer belastingen betalen en hebben hun landerijen grotendeels verloren.

De moslimgemeenschap van Lucera had de volledige vrijheid om haar eigen religie en riten te beoefenen.

De priester was in de Griekse stad slechts deskundige in riten, nooit vertegenwoordiger van de godheid onder de mensen of prediker.

De riten voor de moeder aarde godin Bona Dea waren uiterst heilig, alleen vrouwen mochten er getuige van zijn.

De uitgebreide vormen en riten die in het katholicisme rond de communie bestaan, zijn afwezig.

De vrijmetselarij kent een verscheidenheid aan riten.

De zes ministeries waren verantwoordelijk voor ambtenarenzaken (libu), financiën (hubu), riten (libu), leger (bingbu), justitie (xingbu) en openbare werken (gongbu).

Dit blijkt uit een van de alternatieve benamingen van de Yili, de Shili (士禮, Riten van de Shi).

Eenmaal non geworden wilde ze niet meer de verplichtingen vervullen die haar hoge positie aan het hof met zich meebracht, temeer, omdat de tsaar en het hof inmiddels waren overgegaan op de nieuwe riten en teksten.

Gezien het sacrale karakter van de dynastie waren dit soort riten bij de begrafenis van een monarch gebeurtenissen van enorm belang.

Het koningshuis werd politiek en religieus centrum, er kwam een corps van paleishoofden, en een aantal nieuwe riten.