Schemerde

Dit seizoen schemerde al vroeg de brille van de oude Van Niekerk door.

Hij sprak ontspannen, maar net als bij Koeman schemerde in zijn woorden eerder ontzag door voor de tegenstander dan revanchegevoelens.

Ik stak dus monter zingend de dodenweg over, het schemerde en de straatverlichting was al aan.

We spraken je ook vier jaar geleden, en toen schemerde het verdriet door elk woord dat je sprak.

Dat het goed mis was met de FSV schemerde eerder al door in Kamerbrieven van Vijlbrief.

Dat schemerde een dorpsgenoot mij na die bij zo,n corona afdeling werkt.

Hadden we de duisternis ook meteen gehad, want het is in delen van Australië door de dikke rookwolken dagen achtereen zo donker geweest, dat het overdag op z’n best permanent schemerde, al is was het er hoogzomer.

Het schemerde al en meester Verduin nam ons mee naar een maïsveld.

Ekelöf had de levenshouding van een 'outsider' en die geest schemerde ook door in zijn werk.

Op dat moment schemerde het nog niet en dus leek alles veilig.

Landelijk schemerde al door dat de lokale partijen het goed doen in de peilingen en dit bleek ook in Aalsmeer het geval.

Op een dag liep ik door de Amsterdamse Utrechtsestraat, ik was daar kledingwinkels in en uit aan het lopen om er niks te kopen, het schemerde en het miezerde en ik moest echt eens naar huis.

Dat Omtzigt twijfelde over deelname aan een kabinet met PVV, VVD en BBB schemerde de laatste dagen al door.

In de strijd om te worden genoemd en erkend, schemerde de rivaliteit tussen de bakkers, de pruikenmakers en het baljuwschap, die zich allemaal naar voren elleboogden voor een plaats aan de tafel waar vrijheden, gunsten en voorrechten werden verdeeld.

Een punky middelvinger naar de Kerk, ongetwijfeld: ook in de tekst van het gloednieuwe 'Take Me To Church' schemerde een dergelijke rebellie door.

Heel even schemerde er wat door van een prachtmens.

Maar de avond na zijn besluit schemerde er twijfel tussen de regels van zijn dagboekaantekening.

De polder aan de overkant was ook droog, maar aan onze linkerkant schemerde een zeer grijs licht; dat was water, water, water met daarover wat de maan door de wolken liet.

Het schemerde, en terwijl we centimeter voor centimeter voortkropen door de mensenmassa’s, begon me iets vreemds en verontrustends op te vallen.

Het schemerde en overal gingen lichtjes aan; we waanden ons in een sprookjeswereld.