Seianus in een zin

Hij roeide iedere medestander van Seianus uit en bracht deze laatste ter dood.

Hij schreef een korte Romeinse geschiedenis tot aan 30 n. Chr., een jaar voor Seianus' val.

Tiberius, die door het verraad van zijn vriend Seianus zwaar getroffen was, liet nu geen enkele gelegenheid ongebruikt om tegenstanders uit te schakelen.

Tiberius wees hem in het jaar 31 aan tot consul, hetzelfde jaar waarin hij verdenking begon te koesteren tegen Seianus.

Toen ze ontdekte dat Seianus een samenzwering tegen Tiberius op touw had gezet, wist ze deze laatste een bericht te sturen.

Toen ze Seianus' dood vernam pleegde diens ex-vrouw Apicata zelfmoord, na een brief naar Tiberius te hebben gezonden waarin ze beweerde dat Drusus vergiftigd was door haar echtgenoot, met Livilla als medeplichtige.

Door gekonkel en intriges had deze Seianus veel macht in het Romeinse Rijk verworven.

Seianus werd gearresteerd en terechtgesteld.

De dood van Drusus Iulius Caesar minor in 23, door Seianus’ vrouw later als geplande gifmoord van Drusus' vrouw Livilla voorgesteld, kwam zeer gelegen.

Maar Tiberius zag er geen graten in Seianus te wantrouwen, daar deze zijn rechterhand was geworden, nadat hij hem had gered toen een kunstmatige grot waarin hij stond instortte.

Macro zou een leidende rol spelen in de berechting van Seianus' familie en aanhangers.

Met dit excuus begon Tiberius' praefectus praetorio en rechthand Lucius Aelius Seianus een lastercampagne tegen haar.

Toen Seianus in 25 om de hand van Livilla vroeg - die hierop bij hem zou hebben aangedrongen - werd dit echter afgewezen door Tiberius.

Toen ze Seianus' dood vernam pleegde diens ex-vrouw Apicata zelfmoord, maar niet alvorens eerste een brief naar Tiberius te hebben gezonden waarin ze beweerde dat Drusus vergiftigd was door haar echtgenoot, met Livilla als medeplichtige.

De schuld van Livilla kwam pas acht jaar later aan het licht door de bekentenis van Seianus' vrouw vóór haar executie.

Deze vroeg slechts één senator om zijn mening over de samenzwering en wierp Seianus vervolgens in de kerker, waar hij terechtgesteld werd.

Een dag later werd Seianus gearresteerd en geëxecuteerd.

Maar nog in datzelfde jaar ontving hij van zijn schoonzuster Antonia bewijs dat Seianus een coup plande.

Seianus was namelijk de spil van een samenzwering tegen deze keizer.

Tacitus beschouwde het proces tegen haar als een indirecte politieke aanval van Seianus tegen Agrippina.