Snuit

Een hond met een korte snuit die lastiger ademt, komt sneller in de problemen dan een hond met een lange snuit.

Aan de zijkant van de snuit wordt het bovenkaaksbeen bedekt door een grote beenplaat die naar boven toe de rand met de bovenkant van de snuit overlapt.

De bewaarde hoogte van de snuit is daarvoor bij het breukvlak van de hele snuit met de achterkant van de schedel drieënzestig millimeter.

De snuit vormt zo een rozet, een grijporgaan, welke functie nog versterkt wordt door een verbreding vooraan van de snuit.

Hoewel zowel de snuit als de onderkaken overdwars een driehoekige doorsnede hebben met een scherpe rand, ontbreekt een echte kam op de snuit.

Hij boog zijn mooie spitse snuit naar zijn bloedende borst en keek omhoog, recht in de snuit van de hond.

Opvallende diepe tandafdrukken rond de snuit van de zeekoe wijzen erop dat de krokodil eerst probeerde om zijn prooi bij de snuit te grijpen, waarschijnlijk om hem te verstikken.

Snuit: De snuit is korter dan de afstand tussen stop en de achterhoofdsknobbel.

De bontebok heeft een lange snuit waar een opvallend witte bles overheen loopt, die loopt van de snuit tot de aanzet van de hoorns.

De kop heeft een korte uit-stekende snuit, de kleur is rood- tot geelachtig grijs, de snuit is donkerder en achter ieder oog is een rode vlek aanwezig.

Van voren bezien valt pas goed op hoe smal de snuit is De neusbeenderen bepalen voor een belangrijk deel de vorm van de verlengde snuit.

De zijkanten van de neusbeenderen, die de bovenste zijwanden van de snuit vormen, staan naar achteren toe wijd uit, zodat de snuit in vooraanzicht de meest brede indruk maakt van alle ceratopiden.

Het hellende en vrij lage achterhoofd doet namelijk denken aan de voorkant van een snuit, terwijl de echte snuit zo hoog en recht is dat het wel het achterhoofd lijkt.

Snuit In zijaanzicht is het bovenprofiel van de snuit, gevormd door het os praemaxillare, een geleidelijk naar beneden krommende curve die vooraan uitloopt in een lang, verticaal gericht, haakvormig uitsteeksel.

Steenmarters hebben bovendien een roze snuit, terwijl boommarters een donkerbruine tot zwartachtige snuit hebben.

Ze begonnen hun diagnose echter met het juist aangeven van overeenkomsten met deze vormen: de lange snuit, de halfringen van piramidevormige stekels op de snuit en de krachtig ontwikkelde bult op de wang.

En er kwam een varkentje met een lange snuit, en het vertelseltje was uit.

En toen kwam er een varkentje met een lange snuit, en het verhaaltje is uit.

Snuit je neus.

De snuit was langer en de tanden zijn messen.