Spinnerij

Diverse sc�nes uit de sprookjesfilm zijn opgenomen in de Spinnerij en zullen indien u een beetje bekend bent met de Spinnerij ongetwijfeld herkenbaar voor u zijn.

Kaarde met lont Klos met voorgaren in een spinnerij Een spinnerij is het bedrijf waar de eerste productiestap uitgevoerd wordt die nodig is voor een textielproduct van grondstof tot (half) afgewerkt product.

N.J. Menko kent vervolgens ook een achterwaartse integratie door de oprichting in 1912 van een spinnerij, later vooral bekend als Spinnerij Roombeek.

Toch bleven enkele ondernemingen stand houden en deden zij behoorlijk wat investeringen (bijvoorbeeld weverij en spinnerij Mortier), maar ook enkele fabrieken gingen ten onder (bijvoorbeeld spinnerij Leurent).

N.J. Menko richtte in 1912 een spinnerij op, die later bekendstond als Spinnerij Roombeek.

Die is knettergek en levert het bewijs, dat het fragment met haar dochters één grote spinnerij is, waarmee ze lekker kan slachtofferrollen.

In 1974 begonnen Jan Hagendoorn en Willem Polak met de Evenementenhal in de voormalige spinnerij van het textielconcern Spanjaard in Borne.

Aanvankelijk was voor een spinnerij en weverij de aanwezigheid van een spoorlijn hoe dan ook nodig: voor de aanvoer van steenkool en katoen en voor de afvoer van de producten.

Als dochter van een ambtenaar bezocht ze een handelsschool en werkte ze vervolgens in een spinnerij, als gediplomeerd kleuterleidster en tandartsassistente.

Beroepshalve was Carlier in de spinnerij van zijn vader actief.

De Kammgarnwerke was een grote spinnerij, gebouwd van 1906-1908 in Pruisische industriestijl.

Deze spinnerij had in 1855 al 63 mensen in dienst en was daarmee het grootste bedrijf van Geldrop.

Hier en bij de Spinnerij Roombeek vertrok hij met stille trom, maar eigenlijk was hij erop uit om zelf eigenaar van een textielfabriek te worden en zich daarmee voor na de oorlog een comfortabel bestaan op te bouwen.

In de periode na de Tweede Wereldoorlog stelde de spinnerij op haar hoogtepunt meer dan 450 personeelsleden te werk.

Omdat haar vader blind was, diende ze reeds op 13-jarige leeftijd te werken, aanvankelijk in een verffabriek en vervolgens in een spinnerij, waar ze via Herman Greulich's vrouw Johanna in contact kwam met de arbeidersbeweging.

Ook de spinnerij in Geldrop werd hersteld.

Op haar 14 jaar werd ze textielarbeidster in een spinnerij.

Tot 1940 bleef hij zijn werk in de spinnerij voortzetten.

Ze omvatte een spinnerij, een ketelhuis en een machinekamer.

Ze vernieuwen de spinnerij en maken hem stoomgedreven, en daarmee klaar voor de toekomst.