Supermassief in een zin

Uit deze analyse blijkt dat het stervormingsproces in sterrenstelsels met een zwaarder supermassief zwart gat sneller stopt dan in sterrenstelsels met een klein supermassief zwart gat.

Het centrum van ons Melkwegstelsel is een kosmisch web van heet gas en magnetische velden met in het midden: een supermassief zwart gat.

Het moet een zogenoemd supermassief zwart gat zijn, maar omdat zwarte gaten elk licht opslokken, is het heel moeilijk om ze waar te nemen.

In het hart van het cluster bevindt zich een enorm sterrenstelsel waarin weer een supermassief zwart gat te vinden is.

Straalstromen afkomstig van een supermassief zwart gat zouden toen een enorme massa gas hebben verplaatst die grofweg vergelijkbaar is met die van een biljard zonnen.

Nog geen twee maanden terug lukte het onderzoekers voor het eerst om een supermassief zwarte gat te fotograferen.

Eén supermassief zwart gat.

Ieder sterrenstelsel heeft een supermassief zwart gat in het centrum.

In het hart van onze Melkweg bevindt zich een supermassief zwart gat dat Sagittarius A* wordt genoemd.

De kern van het sterrenstelsel bevat een supermassief zwart gat met een massa van 55 miljoen zonnemassa’s, waaruit twee gigantische jets van hoogenergetische deeltjes worden gespuwd.

De zeer heldere gloed die dit centrum genereert ontstaat door de aanwezigheid van een supermassief zwart gat dat omringd wordt door een uit gas en stof opgebouwde accretieschijf.

Dat zou de wetenschappers een inkijk moeten geven in de ontwikkeling van een zogenaamd "supermassief zwart gat".

Waarnemingen met radiotelescopen en de Hubble Space Telescoop laten 2 "jets" zien die uit het centrum van M84 komen evenals een schijf met zeer snel roterende materie die wijzen op het bestaan van een supermassief zwart gat in het centrum van dit stelsel.

Bij quasars bestaan er verschillende modellen voor het ontstaan van de jets bij een roterend supermassief zwart gat, zoals het Blandford–Znajekproces en het Penroseproces.