Taaluiting

De studie van de relatie tussen bedoelde en gestoorde taaluiting wordt dan dus mogelijk.

Het moment waarop de taaluiting als zodanig plaatsvindt wordt geheel buiten beschouwing gelaten.

Redundantie kan als voordeel hebben dat de taaluiting gemakkelijker te begrijpen wordt; de lezer of luisteraar krijgt immers meer signalen aangeboden dan strikt noodzakelijk is.

Werkelijkheidsmodaliteit kan ook een verhouding betreffen van de spreker tot de werkelijkheid beschreven in zijn taaluiting.

Zij beweren dat je elke taaluiting als een handeling moet beschouwen.

Er is hierbij sprake van een interactie of een complementaire werking tussen de taaluiting van de spreker en het decoderingsapparaat van de hoorder.

De geprefereerde analyse van een taaluiting is die analyse die het vaakst gegenereerd wordt door het willekeurig met elkaar kombineren van willekeurige deelbomen uit een corpus met eerder waargenomen taaldata.

Doordat een modaliteit vaak uiterst subtiel in een taaluiting verborgen zit, is ze moeilijk te vertalen.

Het begrip enkelvoud of singularis betekent in de taalkunde dat in een taaluiting hetzij een bepaalde zaak in één exemplaar voorkomt, hetzij het aantal niet van belang is.

In de regel heeft een taaluiting een of enkele duidelijk afgebakende isotopieniveaus die al dan niet onderling samenhangen, zoals het geval is in de volgende zin: * Eerst ontbijt ik thuis, daarna eet ik een zakje friet op weg naar het station.

Ook declaratieve talen hoeven niets met computers te maken te hebben: een plattegrond kan een declaratieve taaluiting zijn, evenzo een gestructureerde beschrijving van een supermarkt of van het logistieke proces dat zich daar afspeelt.

Taal en buitentalige context Pragmatiek heeft dus eerst en vooral met de buitentalige context waarin een bepaalde taaluiting wordt verricht te maken.

De gestoorde taaluiting in de droom gaat over roken in plaats van geheelonthouding: een voorbeeld van een denkstoornis in de droom.

Dit wil zeggen dat een bepaald referentiepunt als uitgangspunt wordt genomen in plaats van het moment waarop de taaluiting plaatsvindt.

Een persoonlijke aanval is een handeling, meestal een taaluiting, waarmee een persoon een medemens kan confronteren met als doel diegene te kwetsen.

Een tussenwerpsel is gewoonlijk een taaluiting die buiten enig zinsverband gebruikt wordt, terwijl ideofonen deel van het zinsverband uitmaken.

Omdat een taaluiting vaak in verschillende categorieën kan steken is het tweede deel een alfabetisch register van alle stamwoorden.

Transcriptie is in de taalkunde het zo klankgetrouw mogelijk weergeven van een geschreven tekst of een gesproken taaluiting.