Therapsiden in een zin

Bij basale therapsiden werd de schouder een zadelgewricht en de kop van het opperarmbeen werd cilindervormig zodat het in dat gewricht een rolbeweging kon uitvoeren.

De dinocephaliërs zijn echter niet de enige therapsiden die bekend zijn uit de Tapinocephalus-faunazone.

Het procoracoïde was oorspronkelijk groter dan het ravenbeksbeen; bij meer afgeleide therapsiden werden ze even groot.

Therapsiden zijn minder algemeen dan in de twee oudere formaties.

Herbivoren zoals pseudosuchia (verwant aan moderne krokodillen) en therapsiden (de voorouders van zoogdieren) waren niet zo flexibel, en stierven uit of werden gedwongen om kleinere niches in te vullen.

Therapsiden waren hoog ontwikkelde " zoogdierreptielen ".

Meestal veronderstelt men dat bepaalde Therapsiden, vooral de latere, in zekere mate voorzien waren van een vacht, dit in tegenstelling tot de Pelycosauria.

Alle andere crurotarsen waren uitgestorven, evenals vele therapsiden.

Biarmosuchus stond waarschijnlijk aan de basis van de gorgonopsiër-achtige therapsiden.

In het Kungurien leidde deze klimaatsveranderingen tot een grote uitstervingsgolf onder de tetrapoden, waarmee de weg vrij kwam voor de ontwikkeling van de therapsiden.

Fossielen van de laatste overlevenden van de herbivore therapsiden zijn alleen in de onderste lagen van de Formación Los Colorados gevonden en dit deel van de formatie wordt wel aangeduid als de Jachaleria Biozone.

Net als bij de hedendaagse krokodilachtigen bevonden de poten zich langs het lichaam, in tegenstelling tot bij de latere therapsiden als de cynodonten waarbij de poten zich onder het lichaam bevonden.

Niet alleen de orde als geheel is parafyletisch maar ook de familie binnen die orde waartoe de voorouder van de latere therapsiden en zoogdieren door dit systeem gerekend zou zijn.

Tot de nachtelijke dieren van zijn tijd behoorden vooral therapsiden en kleine amfibieën en reptielen.