Verestering

Bij de verestering wordt alleen maar een functionele groep aan de molecule gebonden.

Door het grote aantal verschillende zuren dat voor de verestering gebruikt kan worden is het aantal verschillende mogelijke glyceriden ontzettend groot.

Naargelang de graad van verestering kan men mono-, di- of tri-esters vormen.

Dit is dan ook een manier van bereiding: een zuur gekatalyseerde verestering van beide reagentia.

Een verestering of esterificatie is een reactie waarbij een ester gevormd wordt.

Reactiemechanisme De Fischer-verestering is een nucleofiele acylsubstitutie die gebaseerd is op de elektrofiliciteit van het carbonylkoolstofatoom in het carbonzuur.

Steviol, het aglycon van rebaudioside en stevioside De verschillende zoet smakende stoffen in de stevia delen het aglycon steviol en de verestering met een glucoseresidu van de zuurgroep (linksonder in de structuurformule van steviol).

Synthese De rechtstreekse verestering van methacrylzuur met glycidol is niet geschikt voor industrieel gebruik omdat glycidol te onstabiel is.

Synthese Het wordt gevormd door de verestering van maleïnezuur of fumaarzuur met 2-ethylhexanol in een molverhouding van 1 op 2. De ester wordt vervolgens met natriumbisulfiet gesulfoneerd.

Maar sedert voldoende zuiver tereftaalzuur beschikbaar is (ook gekend als PTA, purified terephthalic acid) wordt pet bereid door rechtstreekse verestering van tereftaalzuur met ethyleenglycol.

Synthese PGMEA wordt geproduceerd door de verestering van propyleenglycolmonomethylether met azijnzuur.