Verkleinwoorden

Wel gebruikt ze verkleinwoorden, waarbij zijzelf als referentiekader dient.

Wij hadden lang gepuzzeld en wilden geen stomme verkleinwoorden van de voornamen.

Getrouwd met een zwarte vrouw en wonend in Vlaanderen, waar ze verkleinwoorden gebruiken om aan te geven dat ze het liefhebben.

De andere verkleinwoorden zijn eigenlijk niet te voorkomen: zo kun je nu eenmaal alleen En dat natuurlijk los van de vraag of het wel klopt, dat verkleinwoordjes vooral door vrouwen worden gebruikt.

Geen ’tatata’ of ’goedigoedigoedi’ maar korte zinnetjes, veel verkleinwoorden en uitdrukkingen die alleen zij begrijpen.

Ik ga braaf terug naar huis en lees het boek van Paulien Cornelisse: Japan in honderd kleine stukjesrecensie van dat boek in deze krant was overwoekerd door verkleinwoorden.

Braam gebruikt beduidend minder verkleinwoorden dan Laan en maakt de boeken moderner.

De term is waarschijnlijk afkomstig van de Costa Ricaanse gewoonte om verkleinwoorden te laten eindigen op -tico, in plaats van het in het Spaans gebruikelijkere -ito.

De woordgeslachten, die zich in de lidwoorden den, dee en dat laten zien, hebben invloed op de vorming van meervouden, verkleinwoorden en uitgangen van bijvoeglijke naamwoorden en bijwoorden.

Dick Laan schrijft zijn boeken met veel verkleinwoorden en verzuchtingen.

Dit blijkt uit het woordje jij, niet gij, uit het achtervoegsel -(t)je bij verkleinwoorden en uit de -t bij de eerste persoon enkelvoud (ik doet, ik bent), die men veel aantreft in zuidelijk Zuid-Holland.

In het Nederlands en Duits is een wijf respectievelijk Weib onzijdig en zijn bovendien alle verkleinwoorden onzijdig.

Nog een verschil met de rest van het Sallands is dat verkleinwoorden met -jen of -ken worden gevormd waar elders in het taalgebied -ie(n) wordt gebruikt.

Ook de vorming van verkleinwoorden wijkt af van hetgeen in de omringende dialecten gebruikelijk is.

Verkleinwoorden eindigen op -ie.

Verkleinwoorden worden meestal in spreektaal gebruikt, terwijl ze in formelere contexten en in schrijftaal meestal worden vermeden.

Vroeger kwam in het Nederlands het suffix -el ook voor om verkleinwoorden te maken; er kan gevoelsmatig verband zijn tussen een hogere frequentie en een lagere intensiteit.

Zoals boven opgemerkt eindigen Dordtse verkleinwoorden altijd op -ie.

Minder bagatelliseren van andermans leed en minder denigrerend in verkleinwoorden spreken?

Waar haal jij het vandaan, volwassen 'man' naar ik aanneem, om in praktisch elke tegel verkleinwoorden en andere infantiele woordkeus te stoppen?