Voegwoord

Verder geldt er een voorkeur voor co"ordinatie met voor alle zinnen wel of voor alle zinnen geen voegwoord (c:: +C; -C), maar in de niet initi"ele zinnen kan het voegwoord eventueel ook weggelaten zijn [Eigenlijk betreft dit een SGAP].

Het voegwoord ‘of’ drukt van oorsprong uit dat de familie kan kiezen tussen twee namen.

Soms wordt die rol door een voegwoord aangegeven: bij 'De planten staan droog doordat het niet regent' is de zin 'het regent niet' ondergeschikt als een oorzaak binnen de bewering dat de planten droog staan.

Bij elk voegwoord hoort hij als het ware het ritme en de melodie van de zin al komen.

Met een voegwoord zal hij dit keer een nog te schrijven hoofdstuk beginnen, kondigt hij aan.

En hoe vaak beginnen schrijvers en journalisten hun zin niet met en, of, zodat of een ander voegwoord?

Het nevenschikkend voegwoord hoeft niet benoemd te worden.

Voor het voegwoord 'omdat' schrijf je een komma.

Het gaat om het voegwoord "en".

Een complementeerder is in de generatieve grammatica de benaming voor een lexicale categorie die in grote lijnen overeenkomt met wat in de traditionele ontleding een onderschikkend voegwoord heet.

Dit is bijvoorbeeld het geval met het Engelse voegwoord while, dat oorspronkelijk alleen "terwijl" betekende.

Het nevenschikkende voegwoord want verbindt twee hoofdzinnen, "Ik ga met de fiets" en "het is mooi weer".

In de volgende zinnen ontbreekt hoewel/ofschoon, als of een dergelijk voegwoord: *Was hij aanvankelijk nog geneigd voor te stemmen, hij veranderde al spoedig van gedachten.

Na voegwoorden Bijvoorbeeld het voegwoord quamquam: 'hoewel, ofschoon' wordt in de dichtkunst meestal gevolgd door een conjunctivus.

Onderscheid naar grammaticale functie Voegwoorden zijn in twee soorten te verdelen: * Een nevenschikkend voegwoord verbindt twee zinnen of deelzinnen die even belangrijk zijn.