Vrat

Vertaald luidt dit gedicht: :Hij vrat liever asperges :als zure augurkjes :Hij vrat ze van 's ochtends tot 's avonds :Lap dat 'm ook eens.

Een manlijke krokodil vrat een teef.

Een mannetjeskrokodil vrat een teef op.

Het dodental lag veel lager dan tijdens de blitz van najaar en winter '40-'41 ... maar het feit dat de 'doodlebugs' elk moment konden opduiken... vrat aan de mensen die al bijna vijf jaar onder de oorlog leden.

Een groot, naar, wit Staffordachtig beest, veel te sterk voor z'n achterlijke baasjes ('ja ik liet hem gewoon maar los'), kreeg de kolder in z'n kop en vrat een klein hondje van een arme meneer helemaal tot moes.

Het ding vrat regelmatig mijn cassettes op, dus nee, niet alles was vroeger beter!

Mijn vader vrat zo 8/9 nieuwe haringen op.

Ongenaakbaar vrat de Italiaan de ene kasseistrook na de andere op en ging het wielermonument winnen, zo leek het.

Ze vrat het niet, maar ik weet niet zeker of dat uit principe was of door de smaak.

Als je een zelfgemaakte ‘whisky’ een nacht liet staan, vrat het door de bodem van een emaillen beker heen.

Die vrat gewoon meer dan wij en ging minder vaak mee slootje springen (haalde toch de overkant nooit).

Het trainerschap, een 'complex vak met steeds meer gezeur' vrat aan hem.

Ik vrat dat vlees nooit want volgens mij zit het vol parasieten en wormpies enzo.

Die vrat ministers als lunch.

Eind vorig jaar sloeg een dassenfamilie toe en vrat het hele veld kapot.

Ik vrat timemanagementtips, maakte uitgebreide lijstjes en planningen en voelde me schuldig als ik zomaar in de trein zat zonder een informatief boek te lezen.

Ik vrat zakken met drop.

Vrat ie na wat gekraak nimmer meer je bandjes op.

Ben op een gegeven moment alleen maar dingen gaan kopen die ze niet vrat ( speciale stinkkaasjes van de markt bijvoorbeeld :) ).

Dat hinderde me in mijn schrijven, en het vrat aan mijn zelfbeeld.