Walsers

Seelig, die vanaf 1944 Walsers curator was, spande zich ook in om Walsers werk opnieuw uit te geven.

Pas toen ik Walsers toespraak over en over las, begreep ik waarom Bubis zo bitter was geworden en begreep ik zijn gelijk.

Deze uitgave van is een mooie introductie tot Walsers werk, met een inleiding, biografie en bibliografie door de vertaalster Machteld Bokhove en een uitgebreid essay van W.G. Sebald als nawoord.

Niet per se de enkele zin blinkt uit in schoonheid, maar de opeenvolging van zinnen, nog net in een verband geplaatst, getuigt van Walsers speelse en originele genie.

Ze rekent, zoals ze bekent, op een toelage, als deze dochter door haar bemiddeling aan Walsers vermogen participeert.