Welf

Hendrik IV verklaarde Welf daarop vogelvrij en Welf vluchtte naar Hongarije.

Ook Welf VII, de zoon van Welf VI en erfgenaam van grote bezittingen in Zwaben, was overleden.

Bij de opvolgingscrisis van het Heilig Roomse Rijk in 1138 koos Herman de zijde van Koenraad III en was een opponent van het huis Welf en het huis Northeim.

En Hendrik had beperkte familiebezittingen in Beieren, en moest die bovendien delen met Welf VI.

In 1078 probeerde Welf zich met zijn leger aan te sluiten bij Rudolf en Otto van Northeim, die ook de kant van de opstand had gekozen.

Koenraads zoon Welf bleef in Duitsland en zette de Duitse tak van de Welfen voort.

Koning Koenraad was net teruggekomen van een mislukte kruistocht en had in het zuiden zijn handen vol aan Welf VI.

Omstreeks 1158 bouwt hertog Welf VI van Beieren een nieuwe burcht met een aansluitende nederzetting.

Welf steunde vele kerken en patroneerde de Historia Welforum, de eerste middeleeuwse kroniek van zijn geslacht.

Zo steunden zij de afzetting van de Welf Otto IV (1212).

Dan welf maar wat tegengas komen geven.

Judith van Beieren ook Judith Welf of ook Judita van Altorf (Beieren, 805 - Tours (Frankrijk), 18 april 843) was de tweede vrouw van Lodewijk de Vrome der Franken.

Omdat voorouders van Welf de heilige Odomar van Sankt Gallen hadden gedood was hun geslacht verplicht om ieder jaar een boete te betalen aan het graf van de heilige.

Als hertog van Beieren zorgde Welf voor orde en vrede in zijn gebied, tegen de Liutpoldingers en de aartsbisschop van Salzburg in.

Haar bruidsschat was een bezit van 1100 hoeven in de omgeving van Padua, wat later door Welf werd geërfd.

Hendrik moest de erfenis delen met zijn broer Welf omdat zijn broer Koenraad geestelijke was geworden en bovendien al was overleden tijdens een pelgrimstocht - verder had hij alleen zusters.

Hendrik trok weer naar Italië en Welf maakte daarvan gebruik door de Alpenpassen te blokkeren, zodat Hendrik niet kon terugkeren naar Duitsland.

Herman en Welf trokken ongehinderd door Beieren en veroverden Augsburg.

Hij noemde zich Welf, Prinz von Hannover.

In 1156 krijgt de Welf Hendrik de Leeuw het hertogdom Beieren terug in een verkleinde vorm: het markgraafschap Oostenrijk werd tot een afzonderlijk hertogdom verheven.