Wittgensteins in een zin

Gellner verzet zich tegen de gedachte die het bekendst is geworden door Wittgensteins slotzin van de Tractatus logico-philosophicus: "Van dat, waarover men niet kan spreken, moet men zwijgen".

Besteedt u daarom zoveel aandacht aan bijvoorbeeld Heideggers affaires en Wittgensteins moeilijke karakter?

Aan filosofische diepgang geen gebrek, Kagge verwijst naar Heidegger, Kant, Kierkegaard en uiteraard Wittgensteins fameuze zin ‘Waarover men niet kan spreken, daarover moet men zwijgen’.

Bekend is het verhaal dat de nazivlag een paar dagen aan het paleis van de Wittgensteins wapperde; de familie besefte niet direct dat ze joods waren.

Is dat predikaat een vereiste om de Wittgensteins te begrijpen?

Voor een twaalf wil ik, behalve een heldere uitleg over die basisgedachte, ook iets horen over Wittgensteins beeldtheorie van taal.

Geloven was in Wittgensteins ogen onverenigbaar met denken.

Wittgensteins zwijgen is meervoudig: ‘waarvan men niet spreken kan, daarover moet men zwijgen’.

Zelfs Hitler werd er bij betrokken: aan de vooravond van de Duitse inval in Polen, 1 september 1939, tekende hij een decreet waardoor de Wittgensteins de -status kregen.

Veronderstelt Wittgensteins "betekenis is gebruik" nog altijd een empirisch, antropologistisch subject (D 12), bij Lyotard was dit subject of zoals het ook heet: het zelf reeds een kruispunt van krachten en verlangensstromen.

Critici zijn het er nog niet over eens of het een radicale ommekeer is in Wittgensteins' denken, of een evolutie van zijn gedachten uit de Tractatus.

Wittgensteins dood Zu Sayn-Wittgenstein raakte in januari 1944 betrokken in een groot luchtgevecht met vier bommenwerpers.

Zie over de familie Wittgenstein: Alexander Waugh, De Wittgensteins.

Op het gebied van de filosofie van de geest heeft Harman samen met Wilfrid Sellars een vorm van functionalisme als een betekenistheorie uitgewerkt, hierbij voortbouwend op Wittgensteins idee van Meaning as use.