Dunhuang in een zin

Dag 14 Dunhuang We komen in de ochtend aan in Dunhuang, waar we worden opgewacht door onze gids en naar het hotel gebracht.

De man vertelde hem van de ontdekkingen van een oud-soldaat, Wang Yuanlu, die naar Dunhuang was gekomen nadat hij in 1899 of 1900 uit het Qing-leger was afgezwaaid.

Door de constante stroom bezoekers in de afgelopen jaren zijn de grotten verder beschadigd, en het Dunhuang Institute heeft imitatiegrotten laten aanleggen in de hoop dat het toeristenverkeer en daarmee de schade aan de schilderingen afneemt.

In 1907, toen Aurel Stein Dunhuang als bestemming koos voor zijn tweede expeditie naar Centraal-Azië, waren maar een paar Europeanen er ooit geweest.

Op Historiek een fragment uit haar boek, over een hoogtepunt op de route, de grotten van Dunhuang.

Tijdens de reis naar Dunhuang in het voorjaar van 1907 hoorde Stein, allereerst van een islamitische koopman die op de vlucht was voor zijn schuldeisers, het gerucht dat er in de grotten veel meer te vinden was dan muurschilderingen alleen.

De tekst van de in Dunhuang gevonden annalen zijn vermoedelijk begin negende eeuw daar gekopieerd.

In die manuscripten van Dunhuang is geen enkele aanwijzing dat de naam van een gShen rab stichter zou zijn van een traditie met de naam Bön.

Inwoners van Dunhuang en omgeving, reizigers, pelgrims en anderen moeten in de loop van de eeuwen duizenden, wellicht tienduizenden documenten hebben geschonken aan de boeddhistische instituten aldaar.

Vanuit Golmud steken we door naar Dunhuang in de provincie Gansu.

Tjhoi in China (13): krantenwinkeltje in Dunhuang Ook voor de Chinezen is het schoolvakantie.

In plaats van de plaats Dunhuang zou dan de berg Dunhong in de Tiensjan kunnen worden bedoeld.

Hij bewerkte en vertaalde alle fragmenten van het verhaal van Ramayana uit de manuscripten van Dunhuang in het Tibetaans.

Historische visie Sinds de bestudering van de manuscripten van Dunhuang, heeft een groep van tibetologen een visie ontwikkeld die de visie van de klassieke Tibetaanse geschiedschrijving afwijst.

De annalen van de Tang-dynastie alsmede documenten uit Dunhuang melden dat bij de ondertekening van het verdrag uit 821/822 een meerderheid van de leden van de Tibetaanse delegatie dit vierde met oude animistische rituelen.

De meeste hedendaagse tibetologen neigen naar de mening, dat ook de oorspronkelijke versie van de kroniek in het midden van de negende eeuw en waarschijnlijk in Dunhuang moet zijn opgesteld.

Dunhuang maakte sinds omstreeks 780 deel uit van het Tibetaanse rijk en was het centrum voor het Chinees boeddhisme.

Een Chinees manuscript uit Dunhuang (Pelliot chinois 4646) eindigt met een citaat dat aan Trisong Detsen wordt toegeschreven.

Hem werd verweten dat hij zich, door de inhoud van de Dunhuang "bibliotheek" naar Europa te transporteren, schuldig maakte aan kunstroof.

Ook in de tekst van het Testament wordt – net zoals in de manuscripten van Dunhuang – het woord bön duidelijk gehanteerd in de context van een ritueel dan wel uitvoerder van rituelen en niet als een georganiseerde religie.