Fructose

Het minimumgehalte van 5% fructose is bepaald door de Europese wetgeving Bij een hoger gehalte aan fructose heet product fructose-glucosestroop.

Glucose-fructose Een sacharosemolecuul is een dimeer van glucose en fructose moleculen * sacharose (rietsuiker, bietsuiker): glucose α(1→2) fructose.

Die fructose eet je echter gelijk met de daarbij horende vezels waardoor de fructose wat langzamer wordt opgenomen en minder kwaad kan.

Fructose-glucosestroop staat voor HFCS: (High Fructose Corn Syrup).

Vooral mensen die 74 gram fructose per dag, of zo'n 2,5 suikerhoudende frisdranken, drinken zijn extra gevoelig voor de nadelen van fructose.

GLUT-2 zorgt voor de glucosetoestroom, en als er een teveel aan fructose is, raakt het lichaam verzadigd en is er niet genoeg GLUT-5 om de fructose af te voeren.

Hierdoor kan de fructose niet verder omgezet worden dan fructose-1,6-bifosfaat.

Blauwe bessen en koffie scoren een glansrol, fructose, vlees en bewerkt voedsel zijn de bad guys.

Die additieven (denk aan fructose, glucose, lecithine, oliën) en bewerkingen (zoals modificeren, fractioneren, raffineren) verlengen bijvoorbeeld de houdbaarheid van voedingsmiddelen.

Ook door Max Nieuwdorp, hoogleraar in het Amsterdam UMC, die onderzoek naar darmbacteriën en fructose doet.

Een goedkoop alternatief met vruchtensap uit concentraat + suiker zonder zoetstoffen of fructose is er niet.

Het blijft wel dezelfde hoeveelheid fructose.

Onderzoekers van het Maastricht UMC+ bestudeerden het verband tussen fruitsuiker (fructose) en leververvetting.

Fructose is een eenvoudige suiker, net als glucose, maar het menselijk lichaam verwerkt hem heel anders.

Maar fructose is vele malen slechter voor je dan "gewone" suiker.

Honing is een mengeling van glucose en fructose.

Fructose is jarenlang beschouwd als een veilige suiker voor diabetici, omdat het niet leidt tot een snelle verhoging van de bloedsuikerspiegel.

Fructose zal dan de plek van glucose in gaan nemen.

De gisten eten de suikers op, en maken fructose en alcohol.

Het RIVM komt tot deze conclusie na de analyse van suikers (glucose, fructose en sucrose) en bevochtigers (glycerine en propyleenglycol) in 50 merken sigarettentabak.