Keurvorsten

De mouwmantel en de ronde keurhoed van de wereldlijke keurvorsten waren uit donkerkarmozijnkleurig fluweel vervaardigd, de mantel met armgleuven en de vierhoekige muts van de geestelijke keurvorsten uit donkerscharlakenkleurig laken.

Er waren dus sinds 1692 negen keurvorsten en sinds 1777 acht keurvorsten.

Het selecte college van keurvorsten bestond sinds 1257 uit: De zeven keurvorsten kiezen Hendrik van Luxemburg tot koning.

De Duitse koning wordt eerst gekozen door de Raad van Keurvorsten.

Regelmatig kiezen de keurvorsten andere kandidaten en het bezit van de familie krimpt tot het hertogdom Oostenrijk en het stadje Wenen.

Als tegenprestatie hiervoor zou de Bourgondische Kreits hetzelfde bedrag als dat van twee keurvorsten in de rijkslasten bijdragen.

De belangrijkste klachten tegen Wenceslaus waren al in mei 1397, d.w.z. zonder Johan, door de keurvorsten geformuleerd tijdens een bijeenkomst in Frankfurt.

De hoge wijnbelasting, die de wijnhandel en de rijntollen van de keurvorsten ernstig schaadde, bleef dus bestaan.

De keurvorsten en later koningen van Beieren blijven de titel landgraaf van Leuchtenberg voeren.

De machtspositie van de keurvorsten werd reeds door hun tijdgenoten bekritiseerd.

De Pruisische keurvorsten werden senatoren en afgevaardigden in het Poolse parlement.

De Staatliche Kunstsammlungen Dresden vonden hun oorsprong in 1560 met de stichting van de Kunstkammer door de Saksische keurvorsten.

Deze verklaarde bereid te zijn om, in het geval hij gekozen zou worden, omvangrijke concessies aan de keurvorsten te doen en hun politieke eisen te volgen.

Dit noodzaakte de Rijnlandse keurvorsten om op 23 september 1416 het Verbond van Bingen te sluiten tegen allen die hen in het bezit van hun rechten en privileges wilden schaden.

Dit wapen zou tot het einde van het Rijk het belangrijkste schild zijn van de keurvorsten.

En tot slot komen de zeven keurvorsten door de poort en begroeten driemaal de zittende keizer, die met de scepter teruggroet.

Filips werd namelijk door veel Duitse keurvorsten te Spaans en te katholiek bevonden.

Hierin liet keizer Karel vastleggen dat zeven keurvorsten het recht hadden de koning te kiezen.

Hij nodigde daartoe de andere keurvorsten uit, stelde tijd en plaats vast, leidde de verkiezingsonderhandelingen en vervaardigde de protocollen.

In het Heilige Roomse rijk was aan ieder keurvorstendom een aartsambt gekoppeld, welk ambt bij de wereldlijke keurvorsten gesymboliseerd werd in het wapen.