Troodon in een zin

In 2009 gaven Hu Dongyu e.a. een eenvoudiger definitie: de groep bestaande uit Troodon formosus en alle soorten nauwer verwant aan Troodon dan aan Deinonychus antirrhopus en de huismus Passer domesticus.

In 2013 kozen Pascal Godefroit e.a. voor weer een andere dromaeosauride en werd het: de groep bestaande uit Troodon formosus en alle soorten nauwer verwant aan Troodon dan aan Dromaeosaurus albertensis en Passer domesticus.

S. goodwini, is echter misschien identiek aan Troodon brevis en S. bucholtzae mogelijkerwijs aan Troodon edmontonensis; veel van wat in de literatuur over die laatste soort vermeld werd, heeft in feite betrekking op TMP 87.113.3.

Als Troodon bevederd was als zijn verwanten, bezat het dier echte penveren.

Bovenaan heeft de trog maar een klein inkepinkje; dat is bij Troodon veel sterker ontwikkeld.

Bovenop het legsel MOR 750 werd een skelet van Troodon formosus aangetroffen (catalogusnummer MOR 748).

C.M. Sternbergs studie uit 1945 die liet zien dat Troodon niet identiek was aan Stegoceras, leidde ertoe dat het hele begrip Troodontidae als irrelevant verlaten werd, hoewel Lori Shano Russell het in 1948 nog als een theropode familie herdefinieerde.

Deze zeer nauwe associatie van dit skelet met een nest met eieren toont voor bijna 100% aan dat de eieren werkelijk door Troodon formosus gelegd werden.

Dit uitsteeksel was iets naar het midden gericht als bij Troodon.

Hij wees er ook op dat, hoewel het EQ van Troodon laag was vergeleken met die van een mens, het zes keer hoger was dan dat van andere dinosauriërs.

Hoewel uit de tanden dus niets specifieks kan worden afgeleid, is het uit vondsten van verwanten wel duidelijk geworden hoe Troodon eruit moet hebben gezien.

In 1945 begreep Charles Mortram Sternberg dat Troodon een theropode was.

In 1985 werden opnieuw uitgebreidere resten van Troodon gevonden en in 1987 toonde Philip John Currie aan dat deze identiek waren aan Stenonychosaurus inequalis en dus Troodontidae de geldige naam was voor de groep.

In 1987 stelde Currie onder voorbehoud dat het om een achterste tand van Troodon ging.

In vergelijking met volwassen individuen hebben embryonische Troodon formosus totaal verschillende lengteverhoudingen in de afmetingen van de achterste ledematen.

Juist de tanden waren bij het fossiel niet heel goed waarneembaar en zo werd er geen verband gelegd met Troodon.

Op de buitenste zijde van het dentarium bevindt zich bij troödontiden parallel aan de tandrij een groeve voor de aderkanalen; bij Troodon strekt zich die relatief ver naar voren uit.

Paul stelde dat Troodon dieren die ongeveer zijn eigen grootte hadden, met zijn sikkelklauw gedood zou kunnen hebben.

Tegen die tijd waren echter ook steeds meer echte directe verwanten van Troodon ontdekt.

Toen het materiaal van Stenonychosaurus en Latenivenatrix nog bij Troodon ondergebracht was, werd het in beschrijvingen gecombineerd tot een totaalplaatje.